Waar bewaar je je wilsverklaring?
Geef je wilsverklaring aan je huisarts én aan de mensen die in een noodsituatie voor je spreken — een verklaring die alleen thuis in een la ligt, bereikt de behandelkamer niet.
Waarom dit ertoe doet
Beslissingen over behandelen of niet behandelen vallen soms binnen enkele uren, met artsen die je niet kennen.
Een arts weegt een schriftelijke wilsverklaring mee, maar alleen als die er op dat moment is en duidelijk van jou afkomstig is.
Je naasten worden op zo’n moment gevraagd wat jij zou hebben gewild. Hoe concreter je het hebt opgeschreven, hoe minder zwaar die last op hen drukt.
Waar mensen het bewaren, en wat dat oplevert
- Bij de huisarts in het dossier
- De belangrijkste plek. Vraag wel expliciet of het is opgenomen; het gaat niet automatisch mee bij een verwijzing.
- Thuis in de administratie
- Vindbaar voor familie, maar niet voor een ambulance of een arts in het weekend.
- Een kopie bij je partner of kinderen
- Verstandig, mits ze weten dat ze hem hebben en waar. Zij zijn degenen die hem laten zien.
- In de kluis, met directe inzage voor je naasten
- Ook bereikbaar als jij in het ziekenhuis ligt en niemand bij je papieren thuis kan.
Hoe lang bewaren?
Doorlopend geldig, maar herbevestig hem periodiek — een verklaring van vijftien jaar oud roept bij artsen de vraag op of die nog jouw actuele wens is. Zet er een datum en handtekening op.
Wat er misgaat als niemand het kan vinden
- Er wordt doorbehandeld op een manier die je uitdrukkelijk niet wilde.
- Familieleden verschillen van mening over wat jij zou willen, zonder document om op terug te vallen.
- De verklaring wordt pas gevonden nadat de beslissing al is genomen.
In Familiekluis
Je legt de verklaring vast en geeft de mensen die voor je zullen spreken directe inzage — niet pas bij overlijden, maar nú, want dit document is juist bedoeld voor de periode dat je nog leeft.